Sprechen Sie Deutsch? – miniodcinek 18 a

Sprechen Sie Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Sprichst du Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Sprecht ihr Deutsch?

Ja, wir sprechen ein bisschen Deutsch.

Spricht sie Deutsch?

Ja, sie spricht ein bisschen Deutsch.

Spricht er Deutsch?

Ja, er spricht ein bisschen Deutsch.

Sprechen Sie Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Sprichst du Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Nie, to nie jest moja wnuczka, to moja żona – odcinek 18

Nie, to nie jest moja wnuczka, to moja żonatranskrypcja odcinka 18

Szanowni Państwo! Nazywam się Monika i chciałabym przedstawić Wam dziś:

  • określenia oznaczające członków rodziny np.:matka“, „ojciec“ – die Mutter, der Vater

  • pytania zamknięte omówione dokładnie w odcinku 17, ale dzisiaj występujące z nowymi wyrażeniami

  • słówko „doch“

  • czasownik „mówić” sprechen

  • nazwy języków

Transkrypcja jest do przeczytania na moim blogu www.niemieckizmoniką.pl. Zachęcam Cię do powtarzania słów, pytań i zdań.

Oto słowa oznaczające członków rodziny. Ograniczam się przy tym do wyrażeń podstawowych.

die Familie rodzina die Familie

der Vater ojciec der Vater

die Mutter matka die Mutter

die Eltern rodzice die Eltern

der Sohn syn der Sohn

die Tochter córka die Tochter

der Bruder brat der Bruder

die Schwester siostra die Schwester

die Geschwister rodzeństwo die Geschwister

der Großvater dziadek der Großvater

die Großmutter babcia die Großmutter

die Großeltern dziadkowie die Großeltern

die Enkelin wnuczka die Enkelin

der Enkel wnuczek der Enkel

der (Ehe)Mann mąż der (Ehe)Mann

die (Ehe)Frau żona die (Ehe)Frau

Jeszcze parę dodatkowych określeń, takich jak:

der Schwiegervater teść der Schwiegervater

die Schwiegermutter teściowa die Schwiegermutter

die Schwiegereltern teściowie die Schwiegereltern

die Schwiegertochter synowa die Schwiegertochter

der Schwiegersohn zięć der Schwiegersohn

Przy tej okazji powtórz proszę parę słów, które z pewnością już znasz:

der Freund przyjaciel, chłopak der Freund

Np. w zdaniu:

Das ist mein Freund Michael. To mój chłopak Michael. Das ist mein Freund Michael.

Gdy chcesz zaznaczyć, że chodzi o przyjaciela, ale nie takiego, z którym tworzysz parę, możesz dodać:

Das ist mein guter Freund Michael. To mój przyjaciel Michael. Das ist mein guter Freund Michael.

To samo jest ze słowem:

die Freundin przyjaciółka, dziewczyna die Freundin

Das ist meine Freundin Elisa. To moja dziewczyna Elisa. Das ist meine Freundin Elisa.

lub opcjonalnie:

Das ist meine gute Freundin Elisa. To moja przyjaciółka Elisa. Das ist meine gute Freundin Elisa.

A co ze słowem Kollege?

der Kollege kolega (tylko w pracy) der Kollege

die Kollegin koleżanka (tylko w pracy) die Kollegin

Właśnie, nie pomyl się przedstawiając swojego znajomego, lub znajomą tak:

Das ist mein Kollege Peter. To mój kolega Peter. Das ist mein Kollege Peter.

albo:

Das ist meine Kollegin Arianne. To moja koleżanka Arianne. Das ist meine Kollegin Arianne.

Po usłyszeniu takiego zdania rozmówca pomyśli, że pracujecie razem.

Trzecim słowem w tym kontekście jest:

der Partner partner der Partner

die Partnerin partnerka die Partnerin

Tego rzeczownika wyjaśniać nie trzeba, znaczeniem nie różni się od polskiego, nawet akcent przypada w rzeczowniku męskim na tę samą sylabę. Oczywiście jest mała różnica w wymowie, to jasne.

W poprzednim odcinku przedstawiłam pytania zamknięte, czyli takie, na które możesz odpowiedzieć tylko „tak“ lub „nie“ Chciałabym poćwiczyć z Tobą to pytanie z nowymi słówkami. Przypominam: czasownik na pierwszym miejscu. Po polsku tworzymy takie pytania za pomocą słówka „czy” na początku, które jest jednak często pomijane podobnie jak czasownik „jest“. Wracając do niemieckiego:

nowymi słowem może być:

noch jeszcze noch

Ist das dein Vater? To twój ojciec? Ist das dein Vater?

Wohnt er hier, in Berlin? Czy on mieszka tu, w Berlinie? Wohnt er hier, in Berlin?

Ist er verheiratet? Czy on jest żonaty? Ist er verheiratet?

Arbeitet er noch? Czy on jeszcze pracuje? Arbeitet er noch?

Na te pytania możemy odpowiedzieć krótkim „tak” lub „nie”, ale oczywiście tutaj, do naszych celów, odpowiadamy całym zdaniem. Jednak może być tak, że otrzymasz na takie zamknięte pytanie tylko „tak” lub „nie”, wtedy rozmowa nie będzie się za bardzo kleiła. Dlatego, jeżeli zależy Ci na rozwinięciu dialogu, stawiaj mało takich pytań, a jeśli je otrzymasz, odpowiadaj szeroko z dodatkowymi informacjami. Tak jak np. tutaj:

Ist das dein Vater? To twój ojciec? Ist das dein Vater?

Ja, das ist mein Vater. Tak, to mój ojciec. Ja, das ist mein Vater.

Wohnt er hier, in Berlin? Czy on mieszka tu, w Berlinie? Wohnt er hier, in Berlin?

Nein, er wohnt in München. Nie, on mieszka w Monachium. Nein, er wohnt in München.

Ist er verheiratet? Czy on jest żonaty? Ist er verheiratet?

Ja, er ist verheiratet. Tak, on jest żonaty. Ja, er ist verheiratet.

Arbeitet er noch? Czy on jeszcze pracuje? Arbeitet er noch?

Ja, er arbeitet als Architekt. Tak, pracuje jako architekt. Ja, er arbeitet als Architekt.

Następnym punktem dzisiejszego odcinka jest słówko doch.

Doch ma bardzo dużo funcji. Dzisiaj ograniczymy się do tej, jaką pełni np. z zdaniu:

Doch, das ist meine Kollegin. Owszem, to jest moja koleżanka z pracy. Doch, das ist meine Kollegin.

Wyobraź sobie taką sytuację: Jesteś z mężem/żoną w sklepie, i on/ona zwraca twoją uwagę na pewną osobę, której ty jeszcze nie zauważyłeś/zauważyłaś, pytając się:

Ist das nicht deine Kollegin? Czy to nie jest przypadkiem twoja koleżanka? Ist das nicht deine Kollegin?

Oczywiście w tym pytaniu po niemiecku nie ma słowa „przypadkiem“, ale czyż nie tak tworzy się je często w języku polskim?

Nie jest to jednak sprawa kluczowa, jednak pamiętać trzeba o odpowiedniej intonacji.

I na takie właśnie pytanie zamknięte, zawierające negację, odpowiadamy z doch, jeśli chcemy przekazać odpowiedź pozytywną. Brzmi skomplikowanie? Posłuchaj innych przykładów, zobaczysz, że jest to naprawdę prosta sprawa.

Ist das nicht deine Frau? Czyż to nie jest twoja żona? Ist das nicht deine Frau?

Odpowiedź:

Doch, das ist meine Frau. Owszem, to jest moja żona. Doch, das ist meine Frau.

Arbeitest du nicht als Architekt? Czyż nie pracujesz jako architekt? Arbeitest du nicht als Architekt?

Doch, ich arbeite als Architekt. Owszem, pracuję jako architekt. Doch, ich arbeite als Architekt.

Kommt ihr nicht aus Deutschland? Czyż nie jesteście z Niemiec? Kommt ihr nicht aus Deutschland?

Doch, ich komme aus Deutschland. Owszem, jestem z Niemiec. Doch, ich komme aus Deutschland.

Ale uwaga:

Jeżeli chcemy odpowiedzieć na to pytanie negująco, to będzie to wyglądało tak:

Nein, ich komme nicht aus Deutschland. Ich komme aus Polen. Nie, nie pochodzę z Niemiec, jestem z Polski. Nein, ich komme nicht aus Deutschland. Ich komme aus Polen.

Teraz jest to jasne, prawda? Twierdząca odpowiedź na pytanie z „nie”, powinna zaczynać się od doch.

Przedostatnią rzeczą na dzisiaj, to czasownik sprechen, „mówić” i na końcu parę nazw języków, którymi można się posługiwać. Przy okazji: po polsku „język” oznacza organ w jamie ustnej używany min. do mówienia i „język” jako sposób komunikacji. W niemieckim są na to dwa słowa:

die Zunge język w buzi die Zunge

die Sprache język do porozumiewania się die Sprache

sprechen mówić sprechen

ich spreche (ja) mówię ich spreche

du sprichst (ty) mówisz du sprichst

er, sie, es spricht on, ona, ono mówi er, sie, es spricht

wir sprechen (my) mówimy wir sprechen

ihr sprecht (wy) mówicie ihr sprecht

sie sprechen oni, one mówią sie sprechen

Sie sprechen pan/pani mówi, państwo/panowie/panie mówią Sie sprechen

Zauważyłeś/zauważyłaś pewną małą zmianę w liczbie pojedynczej? Tak, chodzi tu o zmianę samogłoski w drugiej i trzeciej osobie liczby pojedynczej. W pozostałych formach takie zmiany się nie dokonują.

Jakimi językami można mówić? Oto parę przykładów:

Englisch Englisch

Russisch Russisch

Französisch Französisch

Spanisch Spanisch

Polnisch Polnisch

Schwedisch Schwedisch

Finnisch Finnisch

Slowakisch Slowakisch

Tschechisch Tschechisch

Ungarisch Ungarisch

Słówka potrzebne do stworzenia pytania to:

welche w dzisiejszym kontekście: jakimi welche

wie viele iloma wie viele

Mogę spytać się:

Welche Sprachen sprichst du? Jakimi językami mówisz? Welche Sprachen sprichst du?

Ich spreche Deutsch, Englisch und Polnisch. Mówię po niemiecku, angielsku i po polsku. Ich spreche Deutsch, Englisch und Polnisch.

Oczywiście możesz się spytać:

Sprechen Sie Deutsch? Mówi pan/pani po niemiecku? Sprechen Sie Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch. Tak, mówię trochę po niemiecku. Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Sprechen Sie Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Sprichst du Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Sprecht ihr Deutsch?

Ja, wir sprechen ein bisschen Deutsch.

Spricht sie Deutsch?

Ja, sie spricht ein bisschen Deutsch.

Spricht er Deutsch?

Ja, er spricht ein bisschen Deutsch.

Sprechen Sie Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Sprichst du Deutsch?

Ja, ich spreche ein bisschen Deutsch.

Na koniec powtórka ze słówek.

Podaje jedno słowo po polsku, powtórz je od razu po niemiecku, potem słyszysz je raz jeszcze do sprawdzenia.

rodzina die Familie

ojciec der Vater

matka die Mutter

rodzice die Eltern

syn der Sohn

córka die Tochter

brat der Bruder

siostra die Schwester

rodzeństwo die Geschwister

dziadek der Großvater

babcia die Großmutter

dziadkowie die Großeltern

wnuczka die Enkelin

wnuczek der Enkel

mąż der (Ehe)Mann

żona die (Ehe)Frau

teść der Schwiegervater

teściowa die Schwiegermutter

teściowie die Schwiegereltern

synowa die Schwiegertochter

zięć der Schwiegersohn

przyjaciel, chłopak der Freund

przyjaciółka, dziewczyna die Freundin

kolega (tylko w pracy) der Kollege

koleżanka (tylko w pracy) die Kollegin

partner der Partner

partnerka die Partnerin

jeszcze noch

owszem doch

trochę ein bisschen

mój, moje mein

twój, twoje dein

moja, moje meine

twoja, twoje deine

Koniec na dzisiaj! Mam nadzieję, że ten odcinek Ci się przyda. Jeżeli tak, to byłoby świetnie, gdybyś mogła/mógł go zalajkować i zasubskrybować mój blog www.niemieckizmoniką.pl Pa! Do usłyszenia! Do następnego razu! Bis zum nächsten Mal!

To twoja nauczycielka? – odcinek 17

To twoja nauczycielka?transkrypcja odcinka 17

Witam serdecznie! W dzisiejszym odcinku przeznaczonym dla początkujących poznasz następujące tematy:

  • zaimki dzierżawcze „mój”, „twój“ – mein, dein

  • pytania zaczynające się słowem na „w“, np.: wer – „kto“

  • pytania zamknięte

Transkrypcja jest do przeczytania na moim blogu www.niemieckizmoniką.pl. Po niemieckim słowie lub wyrażeniu, które wypowiadam dwa razy jest krótka przerwa na jego powtórzenie.

Zaczniemy od pytania, które już znasz:

Wer ist das? Kto to jest? Wer ist das?

Możliwa odpowiedź:

Das ist mein Sohn. To jest mój syn. Das ist mein Sohn.

Przyjrzyjmy się temu zaimkowi:

mein mój, moje mein

mein oznacza „mój” w połączeniu z rzeczownikiem rodzaju męskiego, lub nijakiego liczby pojedynczej, np.:

Das ist mein Kind. To jest moje dziecko. Das ist mein Kind.

Inne przykłady ze słówkami, które znasz z poprzednich odcinków:

Das ist mein Name. To jest moje imię. Das ist mein Name.

Das ist mein Land. To jest mój kraj. Das ist mein Land.

Das ist mein Beruf. To jest mój zawód. Das ist mein Beruf.

Das ist mein Schüler. To jest mój uczeń. Das ist mein Schüler.

Podobnie wygłąda zaimek dein „twój”, „twoje” w połączeniu z rzeczownikiem rodzaju męskiego lub nijakiego liczby pojedynczej.

Das ist dein Student. To jest twój student. Das ist dein Student.

Das ist dein Friseur. To jest twój fryzjer. Das ist dein Friseur.

Das ist dein Job. To jest twoja praca. Das ist dein Job.

Das ist dein Vorname. To jest twoje imię. Das ist dein Vorname.

Das ist dein Abend. To jest twój wieczór. Das ist dein Abend.

Następną formą zaimka mein to

meine moja, moje meine

Zaimek meine występuje w połączeniu z rzeczownikiem w liczbie pojedynczej rodzaju żeńskiego – „moja“ lub rzeczownikiem w liczbie mnogiej moje“. Zaznaczam, że w niemieckim nie ma podziału na rzeczowniki męskoosobowe i tym samym osobnych form zaimkowych, takich jak moje, moi.

Oto parę przykładów z meine i z rzeczownikami już ci znanymi w liczbie pojedynczej:

Das ist meine Nacht. To jest moja noc. Das ist meine Nacht.

Das ist meine Schule. To jest moja szkoła. Das ist meine Schule.

Das ist meine Universität. To jest mój uniwersytet. Das ist meine Universität.

Das ist meine Ärztin. To jest moja lekarka. Das ist meine Ärztin.

Das ist meine Lehrerin. To jest moja nauczycielka. Das ist meine Lehrerin.

W tym miejscu chciałabym podkreślić, że w polskim możemy opuścić w powyższych zdaniach „jest” i możemy powiedzieć: To moja szkoła. W niemieckim jednak zrobić tego nie możemy. Zdanie: „Das mein Schule” – jest niekompletne i błędne gramatycznie.

Tak samo jak meine zachowuje się deine „twoja“, w połączeniu z rzeczownikiem rodzaju żeńskiego w liczbie pojedynczej, oraz „twoje”, w połączeniu z rzeczownikami w liczbie mnogiej. Powtórzę tu, że jeśli chodzi o liczbę mnogą, to w niemieckim nie ma znaczenia jaki jest rodzaj, wszystko, co w liczbie mnogiej rządzi się tymi samymi regułami.

Parę przykładów na zdania z deine z rzeczownikiem w liczbie pojedynczej:

Das ist deine Hochschule. To jest twoja szkoła wyższa. Das ist deine Hochschule.

Das ist deine Arbeit. To jest twoja praca. Das ist deine Arbeit.

Das ist deine Sekretärin. To jest twoja sekretarka. Das ist deine Sekretärin.

Das ist deine Stelle. To jest twoje stanowisko (praca). Das ist deine Stelle.

Zaimki meine, deine łączą się też, tak jak wspomniałam, z rzeczownikami w liczbie mnogiej, np.:

Das sind meine Kinder. To są twoje dzieci. Das sind meine Kinder.

Das sine deine Kinder. To są twoje dzieci. Das sind deine Kinder.

Ponieważ nie znasz jeszcze słów w liczbie mnogiej ani tworzenia licyzbz mnogiej, zostaniemy przy tym skromnym przykładzie Kinder“.

Przechodzimy do pytań zaczynających się słowem na w“, np.:

wo gdzie wo

wer kto wer

was co was

wie ile wie

wie jak wie

woher skąd woher

Najprostszymi pytaniami tego typu są:

Wer ist das? Kto to jest? Wer ist das?

Was ist das? Co to jest? Was ist das?

albo:

Wo wohnst du? Gdzie mieszkasz? Wo wohnst du?

Kiedy pytanie rozpoczyna się właśnie takim słowem na „w“, to zaraz na drugim miejscu stoi czasownik. Należy to zapamiętać i przed wypowiedzeniem takiego pytania zobaczyć wewnętrznym okiem wszystkie słowa, a czasownik przesunąć w myśli na drugie miejsce.

Oto przykłady dalsze:

Wie heißt du? Jak sie nazywasz? Wie heißt du?

Wer bist du? Kim jesteś Wer bist du?

Woher kommen Sie? Skąd pan/pani jest, Skąd państwo/panowie/panie są? Woher kommen Sie?

Wie alt bist du? Ile masz lat? Wie alt bist?

Wie viel ist 2 + 2 ? Ile jest 2+2 ? Wie viel ist 2 + 2 ?

Was sind Sie von Beruf? Kim pan/pani jest z zawodu? Kim państwo/panowie/panie są z zawodu? Was sind Sie von Beruf?

Wo lebt ihr? Gdzie żyjecie? Wo lebt ihr?

Wie arbeitet er? Jak on pracuje? Wie arbeitet er?

Odpowiedzi na te pytania już dobrze znasz. Jednak dla przypomnienia powtórzmy:

Ich heiße Monika. Nazywam się Monika. Ich heiße Monika.

Ich bin Nadja. Jestem Nadja. Ich bin Nadja.

Ich komme aus Polen. Jestem z Polski. Ich komme aus Polen.

Ich bin 30 Jahre alt. Mam 30 lat. Ich bin 30 Jahre alt.

2 + 2 ist 4. Dwa plus dwa jest cztery. 2 + 2 ist 4.

Ich bin Lehrerin von Beruf. Jestem nauczycielką. Ich bin Lehrerin von Beruf.

Ich arbeitete als Verkäuferin. Pracuję jako sprzedawczyni. Ich arbeite als Verkäuferin.

Wir leben in Berlin. Żyjemy w Berlinie. Wir leben in Berlin.

Er arbeitet gut. On dobrze pracuje. Er arbeitet gut.

W zdaniach tego typu czasownik stoi na drugim miejscu.

Kolejnym punktem na dzisiaj to pytania zamknięte, alternatywne, pytania, na które można odpowiedź tylko „tak“ lub „nie“.

W języku polskim pytanie takie tworzymy ze słówkiem „czy“.

Czy jesteś z Polski? Bardzo często opuszcza się słówko „czy“ i powstaje:

Jesteś z Polski?

Pytanie to po niemiecku brzmi tak:

Kommst du aus Polen? Kommst du aus Polen?

Co trzeba wię zrobić, żeby stworzyć takie właśnie, zamknięte pytanie?

Należy przesunąć czasownik na pierwsze miejsce, potem podmiot i reszta, odpowiednia intonacja i gotowe. Oto parę przykładów na takie właśnie, alternatywne, zamknięte pytanie:

Heißt du Monika? Nazywasz się Monika? Heißt du Monika?

Bist du Thomas? Nazywasz się (jesteś) Thomas? Bist du Thomas?

Kommst du aus Polen? Jesteś z Polski? Kommst du aus Polen?

Bist du 30 Jahre alt? Masz 30 lat? Bist du 30 Jahre alt?

Sind Sie Lehrerin von Beruf? Jest pani z zawodu nauczycielką? Sind Sie Lehrerin von Beruf?

Arbeitest du als Verkäuferin? Pracujesz jako sprzedawczyni? Arbeitest du als Verkäuferin?

Lebt ihr in Berlin? Żyjecie w Berlinie? Lebt ihr in Berlin?

W tym miejscu mała rada z mojej strony:

Jeżeli chcesz nawiązać z kimś kontakt, rozpocząć rozmowę, unikaj tego typu pytań, bo odpowiedź na nie krótkim „tak” lub „nie” prowadzi do nikąd i nie sprzyja wartkiemu dialogowi.

Jak możesz poprowadzić taką prostą rozmowę z zaimkami mein i dein? I używając jak najmniej zamnknietych pytań ? Podaję przykłady pytań i odpowiedzi bez tłumaczenia na polski. Potraktuj je jako powtórkę. Nowymi słówkami mogą być:

jetzt teraz jetzt

auch również auch

hier tutaj hier

oder czy oder

Resztę słów powinieneś już znać, jeżeli jednak ich nie pamiętasz, to odsyłam do poprzednich odcinków dla początkujących. Wymawiam je tylko raz, żeby ten dialog był zrozumiały. Powtarzaj proszę każde pytanie i każdą odpowiedź.

Hallo, mein Name ist Monika.

Und du? Wie heißt du?

Hallo, ich bin Jakob.

Ich komme aus Deutschland.

Woher kommst du Monika?

Ich komme aus Polen.

Jetzt lebe ich in Berlin.

Wohnst du auch in Berlin, Jakob? 

Nein, ich wohne in München.

Ich arbeite hier als Ingenieur.

Wo arbeitest du, Monika?

Ich arbeite als Lehrerin.

Ist deine Arbeit hier oder in Polen?

Ich arbeite in Berlin.

Meine Kinder leben auch hier.

Hast du Kinder, Jakob?

Nein, ich habe keine Kinder.

Wie alt bist du Monika?

Ich bin 30 Jahre alt. Und du?

Ich bin 40 Jahre alt.

Tschüs!

Tschüs!

To był krótki, przykładowy dialog, którego na razie nie za bardzo można rozwinąć, ale gwarantuję Ci, że wkrótce będziesz mógł/mogła dłużej porozmawiać. Postaraj się, nawet na tym początkowym etapie, zadawać dużo pytań, możesz naprawdę pytać się już o wiele rzeczy. Może nie jest to tak bardzo interesujące, ale poprzez najprostsze, najbanalniejsze pytania podtrzymasz rozmowę i możesz tym samym ćwiczyć swój język na żywo. Zachęcam cię do tego, żeby wykorzystywać każdą okazję do rozmowy po niemiecku, jeżeli mieszkasz w kraju niemieckojęzycznym, a dopiero zaczynasz się uczyć. Jeżeli żyjesz w Polsce, to ćwicz i powtarzaj razem ze mną, mam nadzieję, że Ci się to przyda.

Na razie kończę, przesyłam uściski! Pa! Bis bald!

Pluraliatantum – deutsche Version, Folge 16

Pluraliatantum deutsche Version, Transkription der Folge 16

Hallo, mein Name ist Monika. Heute wird die Rede sein über Pluraliatantum, die einerseits nichts Schwieriges darstellen – das sind bloß Substantive, die nur im Plural vorkommen. Andererseits besteht die Problematik beim Deutschlernen darin, Folgendes zu begreifen und im Gedächtnis zu behalten: Die Worte, die im Polnischen nur in der Mehrzahl stehen, sehen nicht unbedingt genauso in der deutschen Sprache aus. Welche Fehler macht man dann? Sogar die Personen, die schon lange die Sprache lernen, sagen in einem Zug:

Die Brille sind neu. Was natürlich falsch ist, weil es korrekt heißt: Die Brille ist neu. Die Brille, im Gegensatz zum polnischen Wort verfügt im Deutschen über die Einzahl und Mehrzahl.

Worauf muss man im Kontext Pluraliatantum und Singulariatantum achten? Sowohl auf die passende Verbform, als auch auf die richtige Deklination und Endungen von Adjektiven, die zusammen mit dem Substantiv stehen.

Zögern wir also nicht, machen wir uns ans Werk, also ans Hören, Wiederholen, Lesen oder an alles zusammen! Die Transkription ist natürlich auf meinem Blog www.niemieckizmoniką.pl zu finden.

Du kennst sicherlich eine ganze Menge Pluraliatantum im Polnischen. Das sind z. B.:

Ferien, Geburtstag, Namenstag, Tatra, Italien, Brille, Schere, Tür, Treppe, Höschen, Strumpfhose, Mund und Rücken.

Kaum zu glauben, aber das sind nur wenige Beispiele, die im Polnischen nur in der Mehrzahl stehen.

Auf Deutsch gibt es auch eine Menge Wörter, die nur über Plural verfügen

Sie bilden folgende Gruppen:

  • geografische Bezeichnungen

  • Personengruppen

  • Zeitbegriffe

  • Krankheiten

  • Sammelbegriffe im Handel und in der Wirtschaft

  • Finanz- und Rechtsbegriffe

  • Begriffe des menschlichen Verhaltens

  • Sonstiges

Hier also passende Beispiele zu diesen Gruppen. Ich nenne absichtlich keinen Artikel, weil alle diese Wörter sowieso den Artikel „die” besitzen, oder sie werden ohne den Artikel verwendet.

1. Geografische Bezeichnungen (Gebirge, Inselgruppen, Länder)

Alpen

Karpaten

Bermudas

USA

2. Personengruppen

Eltern

Geschwister

Leute

3. Zeitbegriffe

Ferien

Flitterwochen

4. Krankheiten

Masern

Pocken

Röteln

5. Sammelbegriffe im Handel und in der Wirtschaft

Kurzwaren

Lebensmittel

Möbel

Textilien

6. Finanz- und Rechtsbegriffe

Aktiva

Passiva

Alimente

Einkünfte

Kosten

Personalien

7. Begriffe des menschlichen Verhaltens

Schliche

Umtriebe

8. Sonstiges

Gliedmaßen

Imponderabilien

Makkaroni

Memoiren

Realien

Shorts

Utensilien

Manche Pluraliatantum besitzen eine Singularform, die aber nur ausnahmsweise – meist ironisch-scherzhaft – verwendet wird:

Flausen

Gewissenbisse

Machenschaften

Lass uns also wiederholen:

Als Pluraliatantum bezeichnet man Substantive, die nur in der Mehrzahl vorkommen. In der deutschen Sprache sind das:

  • geografische Bezeichnungen

  • Personengruppen

  • Zeitbegriffe

  • Krankheiten

  • Sammelbegriffe im Handel und in der Wirtschaft

  • Finanz- und Rechtsbegriffe

  • Begriffe des menschlichen Verhaltens

  • Sonstiges

Ich möchte an dieser Stelle ein Wort vorstellen, das zwar die Einzahl besitzt, aber es wird meistens in der Mehrzahl benutzt:

der Umstand

Plural:

die Umstände

unter keinen Umständen

Unter keinen Umständen werde ich so etwas erlauben!

unter diesen Umständen

Unter diesen Umständen kann ich wirklich nichts mehr für Sie tun.

Nicht viel (keine) Umstände machen

Machen Sie doch keine Umstände! Tun Sie, als wären Sie zu Hause.

jemandem Umstände machen

Wenn es Ihnen nicht zu viel Umstände macht, möchte ich mir gern Ihre Sammlung ansehen.

Wenn es Dir nicht zu viel Umstände macht, schreib bitte einen Kommentar zu dieser Folge.

Vielen Dank für das Zuhören! Du kannst natürlich meinen Blog www.niemieckizmoniką.pl abonnieren, um keine aktuelle Folge zu verpassen. Bis bald!

Pluraliatantum – odcinek 15

Pluraliatantum – transkrypcja odcinka nr 15

Cześć, mam na imię Monika. Dzisiaj będzie mowa o Pluraliatantum, które z jednej strony nie są czymś trudnym do zrozumienia – są to po prostu rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej. Jednak trudność, jaką napotyka się z nimi w nauce języka niemieckiego, to uzmysłowienie sobie i zapamiętanie, że to, co występuje w polskim tylko liczbie mnogiej wcale nie musi tak wyglądać w niemieckim. Jakie się wtedy popełnia błędy? Otóż nawet osoby uczące się długo mówią z rozpędu:

Die Brille sind neu. Okulary są nowe. Co oczywiście jest błedem bo w niemieckim mówi się:

Die Brille ist neu. Die Brille występują w liczbie pojedynczej i mnogiej.

Na co trzeba uważać w kontekście Pluraliatantum i Singulariatantum? Oczywiście przede wszystkim na odpowiednią formę czasownika, ale też na deklinację i końcówki przymiotnika, który z danym rzeczownikiem stoi.

Nie zwlekajmy więc i zabierajmy się do dzieła, czyli słuchania, powtarzania, czytania, albo wszystkiego naraz! Transkrypcja jest oczywiście na moim blogu www.niemieckizmoniką.pl.

Znasz na pewno mnóstwo Pluraliatantum w języku polskim. Są to np.:

wakacje, ferie

urodziny, imieniny

Tatry, Włochy

okulary, nożyczki

drzwi, schody

majtki, rajstopy

usta, plecy

To akurat tylko przykładowe słowa, czyli rzeczowniki, które występują tylko w liczbie mnogiej.

W języku niemieckim, takich słów, które dysponują wyłącznie liczbą mnogą też jest sporo.

Tworzą one następujące grupy:

  • nazwy geograficzne

  • określenia osb

  • okrelenia czasu

  • choroby

  • wyrażenia zbiorowe występujące handlu i gospodarce

  • wyrażenia z zakresu finansów i prawa

  • słowa określające ludzkie zachowanie

  • pozostałe

Oto pasujące do tych grup przykłady. Celowo nie podaje do nich rodzajnika, bo i tak mają one wszystkie rodzajnik „die”, lub występują bez niego.

1. Nazwy geograficzne

Alpen Alpy Alpen

Karpaten Karpaty Karpaten

Bermudas Bermudy Bermudas

USA Stany Zjednoczone Ameryki USA

2. Określenia osób

Eltern rodzice Eltern

Geschwister rodzeństwo Geschwister

Leute ludzie Leute

3. Określenia czasu

Ferien ferie Ferien

Flitterwochen miesiąc miodowy Flitterwochen

4. Choroby

Masern odra Masern

Pocken ospa Pocken

Röteln różyczka Röteln

5. Wyrażenia zbiorowe z handlu i gospodarki

Kurzwaren pasmanteria Kurzwaren

Lebensmittel artykuły spożywcze Lebensmittel

Möbel meble Möbel

Textilien artykuły tekstylne Textilien

6. Wyrażenia z dziedziny finansów i prawa

Aktiva środki aktywne Aktiva

Passiva środki pasywne Passiva

Alimente alimenty Alimente

Einkünfte wpływy, zarobki Einkünfte

Kosten koszty Kosten

Personalien dane osobowe Personalien

7. Słowa oznaczające ludzkie zachowanie

Schliche sztuczki, wybiegi Schliche

Umtriebe intrygi Umtriebe

8. Pozostałe słowa

Gliedmaßen kończyny Gliedmaßen

Imponderabilien rzeczy nie dajce się obliczyć Imponderabilien

Makkaroni makaron Makkaroni

Memoiren pamątki Memoiren

Realien realia Realien

Shorts szorty Shorts

Utensilien przybory Utensilien

Niektóre Pluraliatantum posiadają formę w liczbie pojedynczej używaną tylko w znaczeniu żartobliwoironicznym:

Flausen bzdury Flausen

Gewissenbisse wyrzut sumienia Gewissenbisse

Machenschaften intrygi Machenschaften

Powtórzmy więc:

Pluraliatantum to rzeczowniki wystepujące tylko w liczbie mnogiej. W języku niemieckim są to:

  • nazwy geograficzne

  • określenia osób

  • określenia czasu

  • choroby

  • wyrażenia zbiorowe występujące handlu i gospodarce

  • wyrażenia z zakresu finansów i prawa

  • słowa określające ludzkie zachowanie

  • pozostałe

W tym momencie chciałabym przedstawić pewne słowo, które posiada co prawda liczbę pojedynczą, ale najczęciej używane jest w liczbie mnogiej.

der Umstand okoliczność, trudność der Umstand

liczba mnoga:

die Umstände die Umstände

unter keinen Umständen w żadnym razie (przypadku) unter keinen Umständen

Unter keinen Umständen werde ich so etwas erlauben!

W żadnym wypadku nie pozwolę na coś podobnego!

Unter keinen Umständen werde ich so etwas erlauben!

unter diesen Umständen w tych warunkach (okolicznościach) unter diesen Umständen

Unter diesen Umständen kann ich wirklich nichts mehr für Sie tun.

W tych warunkach nic już więcej nie mogę dla pana zrobić.

Unter diesen Umständen kann ich wirklich nichts mehr für Sie tun.

Nicht viel (keine) Umstände machen nie robić ceregieli Nicht viel (keine) Umstände machen

Machen Sie doch keine Umstände! Tun Sie, als wären Sie zu Hause.

Proszę nie robić ceregieli! Proszę czuć się jak u siebie w domu.

Machen Sie doch keine Umstände! Tun Sie, als wären Sie zu Hause.

jemandem Umstände machen sprawiać komuś klopot jemandem Umstände machen

Wenn es Ihnen nicht zu viel Umstände macht, möchte ich mir gern Ihre Sammlung ansehen.

Jeśli to panu nie sprawi zbytniego kłopotu, chętnie obejrzałbym pańską kolekcję.

Wenn es Ihnen nicht zu viel Umstände macht, möchte ich mir gern Ihre Sammlung ansehen.

Wenn es Dir nicht zu viel Umstände macht, schreib bitte einen Kommentar zu dieser Folge.

Jeśli nie sprawi Ci to zbytniego kłopotu, napisz proszę komentarz do tego odcinka.

Wenn es Dir nicht zu viel Umstände macht, schreib bitte einen Kommentar zu dieser Folge.

Bardzo dziękuję za słuchanie! Możesz oczywiście zaprenumerować mój blog www.niemieckizmoniką.pl, żeby nie przeoczyć żadnego odcinka. Na razie! Bis bald!

Singulariatantum – deutsche Version, Folge 14

Singulariatantum – Transkription der Folge 14

Hallo, mein Name ist Monika. Singulariatantum kommen auch in der polnischen Sprache sehr oft vor, aber du weißt vielleicht nicht, wie sie fachlich benannt werden. Das sind z. B.: Salz und Pfeffer, Aluminium und Baumwolle, Jugend und Intelligenz, Warschau und Luft. Was verbindet die Wörter? Sie werden kaum anders als nur im Singular benutzt.

Wie sieht das Thema in der deutschen Sprache aus? Sehr ähnlich. Heute wirst du ein paar Beispiele hören, die in 5 Gruppen geordnet werden.

  • Stoffnamen

  • Sammelnamen (Kollektiva)

  • Abstrakta

  • Eigennamen

  • Körperteile und Kleidungsstücke

Es geht los!

Der überwiegende Teil der deutschen Substantive kommt in beiden Nummeri vor – Singular und Plural. Daneben gibt es Substantive, die auf Grund ihrer Semantik auf einen Numerus beschränkt sind. Substantive, die nur im Singular vorkommen heißen Singulariatantum. Substantive, die auf den Plural beschränkt sind, heißen Pluraliatantum.

Heute beschäftigen wir uns mit Singulariatantum.

Die Substantive werden in 5 Gruppen geordnet.

1. Stoffnamen

Nur im Singular stehen Stoffnamen, wenn sie ganz allgemein gebraucht werden:

das Kupfer das Kupfer

Kupfer zeichnet sich durch seine Leitfähigkeit aus.

Kupfer zeichnet sich durch seine Leitfähigkeit aus.

der Schnee der Schnee

Es ist in der letzten Woche viel Schnee gefallen.

Es ist in der letzten Woche viel Schnee gefallen.

Zu den singularischen Stoffnamen gehören die Bezeichnungen vieler Stoffe natürlichen Vorkommens:

– chemische Elemente wie:

der Sauerstoff der Sauerstoff

der Schwefel der Schwefel

das Eisen das Eisen

– Mineralien wie:

der Quarz der Quarz

der Feldspat der Feldspat

– Witterungsprodukte:

der Schnee der Schnee

der Tau der Tau

– pflanzliche und tierische Produkte:

der/das Gummi der/das Gummi

die Wolle die Wolle

die Milch die Milch

– wie auch die Bezeichnungen für viele von Menschen hergestellte Stoffe (vor allem Lebens-, und Genußmittel und Erzeugnisse für die Körperpflege):

die Butter die Butter

die Schokolade die Schokolade

der Tee der Tee

der Sekt der Sekt

die Hautcreme die Hautcreme

2. Sammelnamen (Kollektiva)

Nur im Singular stehen Sammelnamen, wenn sie Bezeichnungen einer einheitlichen, umfassender Klasse sind, die als ungegliedert aufgefasst wird:

die Bevölkerung die Bevölkerung

Die Bevölkerung wurde zu einer Spendenaktion aufgerufen.

Die Bevölkerung wurde zu einer Spendenaktion aufgerufen.

das Gepäck das Gepäck

Am Abend brachten wir das Gepäck zum Bahnhof.

Am Abend brachten wir das Gepäck zum Bahnhof.

Zu den singularischen Sammelnamen gehören:

– die Bezeichnungen für zahlreiche Personengruppen:

die Polizei die Polizei

die Marine die Marine

das Personal das Personal

die Verwandschaft die Verwandschaft

– Tier- und Pflanzenklassen:

das Wild das Wild

das Geflügel das Geflügel

das Getreide das Getreide

das Obst das Obst

das Wurzelwerk das Wurzelwerk

3. Abstrakta

Nur im Singular stehen Abstrakta, wenn sie ungegliederte Allgemeinbegriffe darstellen:

der Fleiß der Fleiß

Er arbeitet mit viel Fleiß.

Er arbeitet mit viel Fleiß.

die Erziehung die Erziehung

Die Erziehung der Kinder ist eine wichtige Aufgabe.

Die Erziehung der Kinder ist eine wichtige Aufgabe.

Ebenso:

der Aufbau der Aufbau

die Planung die Planung

der Verkehr der Verkehr

das Bewußtsein das Bewußtsein

das Vertrauen das Vertrauen

die Ruhe die Ruhe

die Liebe die Liebe

das Glück das Glück

die Angst die Angst

der Ursprung der Ursprung

das Unrecht das Unrecht

Mit dem letzten Wort: das Unrecht schlage ich ein paar Redemittel vor.

jmdm ein Unrecht antun jmdm ein Unrecht antun

ein Unrecht wieder gutmachen ein Unrecht wieder gutmachen

Wer einem anderen ein Unrecht angetan hat, sollte es auch wieder gutmachen.

Wer einem anderen ein Unrecht angetan hat, sollte es auch wieder gutmachen.

Unrecht Gut gedeiht nicht. Unrecht Gut gedeiht nicht.

Die nächsten Singulariatantum sind:

4. Eigennamen

Nur im Singular stehen Eigennamen, wenn sie ein bestimmtes Einzelnes (Individuum) bezeichnen. Zu solchen Eigennamen gehören die Personennamen (Vor- und Familiennamen), die Individualnamen (Rufnamen) der Haustiere, die Namen verschiedener Produkte der menschlicher Kultur und Technik (Büchertitel, Schiffsnamen u. a.) und lokale Bezeichnungen (Fluß-, Länder- und Ortsnamen, Namen von Betrieben, Gaststätten, Kinos u. ä.)

der Schriftsteller Günter Grass

der Hund Ajax

Mozarts Oper Don Giovanni“

das Kino Colloseum

5. Körperteile und Kleidungsstücke

In bestimmten Verbindungen werden die Bezeichnungen von Körperteilen und Kleidungsstücken im Singular verwendet. Dieser Gebrauch ist fakultativ.

Sie gaben sich die Hand.

Sie gaben sich die Hand.

Sie trugen Hut und Mantel.

Sie trugen Hut und Mantel.

Das ist alles zu diesem Thema. Wir wiederholen:

Singulariatantum sind Substantive, die nur im Singular vorkommen In der deutschen Sprache sind das:

  • Stoffnamen

  • Sammelnamen (Kollektiva)

  • Abstrakta

  • Eigennamen

  • Körperteile und Kleidungsstücke

Danke für das Zuhören! Wenn diese Folge Dir gefallen hat, schreib das bitte in Deinem Kommentar. Du kannst natürlich meinen Blog abonieren:  www.niemieckizmoniką.pl, um keine neue Folge zu verpassen. Bis bald!

Singulariatantum – odcinek 13

Singulariatantum transkrypcja odcinka nr 13

Cześć, mam na imię Monika. Singulariatantum występują w języku polskim na codzień, ale może nie wiesz, że tak je się fachowo określa. Są to np. sól i pieprz, aluminium i bawełna, młodzież i inteligencja, Warszawa i powietrze. Co łączy te słowa? Prawie nigdy nie występują one w liczbie mnogiej.

Jak się ta sprawa ma w języku niemieckim? Bardzo podobnie. Dzisiaj usłyszysz parę przykładów, które będą usystematyzowane w pięć grup:

  • materiały, substancje, tworzywa

  • rzeczowniki zbiorowe

  • rzeczowniki abstrakcyjne

  • nazwy własne

  • części ciała i części ubioru

Zaczynamy!

Przeważająca część rzeczowników występuję w dwóch liczbach – pojedynczej i mnogiej. Jednak istnieją rzeczowniki, które ze względu na swoje znaczenie są ograniczone do posiadania tylko jednej liczby. Rzeczowniki, które występują tylko w liczbie pojedynczej nazywają się Singulariatantum. Rzeczowniki, które mają tylko liczbę mnogą to Pluraliatantum.

Dzisiaj zajmiemy się Singulariatantum.

Rzeczowniki te są przydzielone do pięciu grup.

1. Materiały

Tylko w liczbie pojedynczej występują materiały, które używane są ogólnie, np.:

das Kupfer miedź das Kupfer

Kupfer zeichnet sich durch seine Leitfähigkeit aus.

Miedź odznacza się swoją przewodnością elektryczną.

Kupfer zeichnet sich durch seine Leitfähigkeit aus.

der Schnee śnieg der Schnee

Es ist in der letzten Woche viel Schnee gefallen.

W ostatnim tygodniu spadło dużo śniegu.

Es ist in der letzten Woche viel Schnee gefallen.

Do nazw materiałów występujących tylko w liczbie pojedynczej należą materiały pochodzenia naturalnego:

– związki chemiczne takie jak np.:

der Sauerstoff tlen der Sauerstoff

der Schwefel siarka der Schwefel

das Eisen żelazo das Eisen

minerały takie jak np.:

der Quarz kwarc der Quarz

der Feldspat kalcyt der Feldspat

– opady pogodowe:

der Schnee śnieg der Schnee

der Tau rosa der Tau

produkty roślinne i odzwierzęce:

der/das Gummi guma der/das Gummi

die Wolle wełna die Wolle

die Milch mleko die Milch

jak również określenia produktów, które zostałe stworzone przez człowieka (przede wszystkim artykuły żywnościowe i tzw. używki oraz artykuły do pielegnacji ciała) występują z reguły tylko w liczbie pojedynczej:

die Butter masło die Butter

die Schokolade czekolada die Schokolade

der Tee herbata der Tee

der Sekt szampan der Sekt

die Hautcreme krem do ciała die Hautcreme

2. Nazwy zbiorowe (Kollektiva)

Wyłącznie w liczbie pojedynczej występują nazwy zbiorowe, jeśli są one określeniami jednolitej, obszernej klasy, której już się dalej nie dzieli.

die Bevölkerung ludność die Bevölkerung

Die Bevölkerung wurde zu einer Spendenaktion aufgerufen.

Ludność została wezwana do akcji darowizny.

Die Bevölkerung wurde zu einer Spendenaktion aufgerufen.

das Gepäck bagaż das Gepäck

Am Abend brachten wir das Gepäck zum Bahnhof.

Wieczoerm przynieśliśmy bagaż na dworzec.

Am Abend brachten wir das Gepäck zum Bahnhof.

Do rzeczowników zbiorowych, które występują w liczbie pojedynczej należą:

liczne określenia grup osób, np.:

die Polizei policja die Polizei

die Marine marynarka die Marine

das Personal personel das Personal

die Verwandschaft krewni die Verwandschaft

– klasy zwierząt i roślin:

das Wild dziczyzna das Wild

das Geflügel drób das Geflügel

das Getreide zboże das Getreide

das Obst owoce das Obst

das Wurzelwerk system korzeniowy das Wurzelwerk

3. Określenia abstrakcyjne

Tylko w liczbie pojedynczej występują określenia abstrakcyjne, jeśli przedstawiają określenia ogólne i niepodzielne:

der Fleiß pilność, pracowitość der Fleiß

Er arbeitet mit viel Fleiß.

On bardzo pilnie pracuje.

Er arbeitet mit viel Fleiß.

die Erziehung wychowanie die Erziehung

Die Erziehung der Kinder ist eine wichtige Aufgabe.

Wychowanie dzieci jest ważnym zadaniem.

Die Erziehung der Kinder ist eine wichtige Aufgabe.

Mamy również:

der Aufbau budowa, struktura der Aufbau

die Planung planowanie die Planung

der Verkehr ruch, komunikacja der Verkehr

das Bewußtsein świadomość das Bewußtsein

das Vertrauen zaufanie das Vertrauen

die Ruhe spokój die Ruhe

die Liebe miłość die Liebe

das Glück szczęście das Glück

die Angst strach die Angst

der Ursprung początek der Ursprung

das Unrecht niesprawiedliwość, bezprawie das Unrecht

Z tym ostatnim słowem das Unrecht proponuję parę wyrażeń.

jmdm ein Unrecht antun wyrządzić komuś krzywdę jmdm ein Unrecht antun

ein Unrecht wieder gutmachen naprawić krzywdę ein Unrecht wieder gutmachen

Wer einem anderen ein Unrecht angetan hat, sollte es auch wieder gutmachen.

Kto wyrządził drugiemu krzywdę, powinien ją naprawić.

Wer einem anderen ein Unrecht angetan hat, sollte es auch wieder gutmachen.

Unrecht Gut gedeiht nicht. Cudza krzywda na dobre nie wyjdzie (szczęścia nie da). Kradzione nie tuczy. Unrecht Gut gedeiht nicht.

Następne do wymienienia są:

4. Nazwy własne

Tylko w liczbie pojedynczej występują nazwy własne, które określają jakąś jednostkę. Do takich nazw własnych należą imiona osób(imiona i nazwiska), imiona indywidualne używane do zwierząt, nazwy różnych produktów ludzkiej kultury i techniki (tytuły książek, nazwy statków) i określenia różnych miejsc (nazwy rzek, krajów i miejscowości, nazwy zakładów, restauracji, kin itp.)

der Schriftsteller (pisarz) Günter Grass

der Hund (pies)Ajax

Mozarts Oper Don Giovanni“

das Kino Colloseum

5. Części ciała i części ubioru

W niektórych połączeniach używa się określeń części ciała i ubioru tylko w liczbie pojedynczej. Użycie tych słów w ten sposób jest falkutatywne.

Sie gaben sich die Hand.

Oni podali sobie rękę.

Sie gaben sich die Hand.

Sie trugen Hut und Mantel.

Oni nosili kapelusz i płaszcz.

Sie trugen Hut und Mantel.

To tyle na ten temat, powtórzmy więc:

Singulariatantum to rzeczowniki wystepujące tylko w liczbie pojedynczej. W języku niemieckim są to:

  • materiały, substancje, tworzywa

  • rzeczowniki zbiorowe

  • rzeczowniki abstrakcyjne

  • nazwy własne

  • części ciała i części ubioru tylko w pewnych wyrażeniach

Dziękuję za słuchanie! Transkrypcja jest do przeczytania na moim blogu www.niemieckizmoniką.pl, który możesz zaprenumerować żeby nie przeoczyć żadnego odcinka. Daj znać w komentarzu, co sądzisz o moim podcaście. Będę wdzięczna za uwagi i propozycje nowych tematów. Na razie! Bis bald!

Bawię się liczbami – odcinek 12

Bawię się liczbami transkrypcja odcinka nr 12

Szanowni Państwo! Mam na imię Monika i chciałabym was dzisiaj przekonać do tego, że tworzenie liczb po niemiecku i użycie liczebników głównych jest bajecznie proste. Niezależnie, czy występują samodzielnie, czy razem z rzeczownikami, nie ma mowy o jakiś trudnych deklinacjach, akrobacjach i skomplikowanych regułach, tak jak jest to w języku polskim.

Czy ktokolwiek z Was, dla których polski jest językiem ojczystym, oprócz nauczycieli języka polskiego jako obcego, jest świadomy tych wszystkich zasad, które trzeba stosować, jeśli mamy do czynienia z liczbami? Weźmy np. takie zdanie: Mamy dwa domy. Tu wszystko jest proste. Ale:

Mamy pięć domów. Co dzieje się z rzeczownikiem? Dlaczego tak się dzieje? Nawet jeśli wiemy, że w języku polskim po konkretnych liczbach musimy użyć dopełniacza liczby mnogiej, nie zastanawiamy się nad tym, wiemy to po prostu i już.

A inne zdania: Idę na spacer z sześciorgiem dzieci. Albo: Przyglądam się dwóm domom. Bawię się z siedmioma psami. Brzmi naprawdę skomplikowanie, mimo to wybierasz zawsze poprawną formę. Wyobraź sobie jednak osobę uczącą się języka polskiego, albo jeszcze lepiej nauczyciela, który musi jej to wszystko wytłumaczyć.

Ucząc się niemieckiego jesteś w komfortowej sytuacji. Z liczebnikami głównymi nic się nie dzieje. Mówisz więc:

Ich gehe mit sechs Kindern spazieren.

Ich schaue mir zwei Häuser an.

Ich spiele mit sieben Hunden.

Jeśli chodzi o rzeczownik w tych przykładach (w zdaniu pierwszym i trzecim), to dostaje on w celowniku liczby mnogiej -n, ale musisz przyznać, że to jest po prostu nic w porównaniu z polskim.

Jesteś już więc zmotywowany / a do słuchania tego odcinka, którego trankrypcję odczytasz na moim blogu www.niemieckizmoniką.pl.

Pomyślałam, że liczby, nawet te tylko od zera do stu zasługują na odzielny odcinek. Chciałabym zaproponować Ci powtarzanie liczb w trochę niekonwencjonalny sposób. Mogłabym też powiedzieć: daj się uwieść liczbom, pozwól, żeby nie były dla Ciebie czymś trudnym do wymówienia. Zdaj się na mnie, wiem co robię ;-)

Po liczbach będzie tylko jedno pytanie o wiek i przykłady odpowiedzi.

Zanim zacznę liczyć od 0 do 100, co gwarantuje, że nie będzie nudne, jedno słowo o tworzeniu liczb. Jest to naprawdę proste: począwszy od 21 mówisz cyfrę od tyłu razem z „i“ – „und“, a mianowicie: einundzwanzig. I tak do 99: neunundneunzig. Potem to już tylko sto: hundert.

Namawiam Cię do powtarzania razem ze mną.

0 null 1 eins 2 zwei

3 drei 4 vier 5 fünf

6 sechs 7 sieben 8 acht

9 neun 10 zehn 11 elf

12 zwölf 13 dreizehn 14 vierzehn

15 fünfzehn 16 sechzehn 17 siebzehn

18 achtzehn 19 neunzehn 20 zwanzig

21 einundzwanzig 22 zweiundzwanzig

23 dreiundzwanzig 24 vierundzwanzig

25 fünfundzwanzig 26 sechsundzwanzig

27 siebenundzwanzig 28 achtundzwanzig

29 neunundzwanzig 30 dreißig

31 einunddreißig 32 zweiunddreißig

33 dreiunddreißig 34 vierunddreißig

35 fünfunddreißig 36 sechsunddreißig

37 siebenunddreißig 38 achtunddreißig

39 neununddreißig 40 vierzig

41 einundvierzig 42 zweiundvierzig

43 dreiundvierzig 44 vierundvierzig

45 fünfundvierzig 46 sechsundvierzig

47 siebenundvierzig 48 achtundvierzig

49 neunundvierzig 50 fünfzig

51 einundfünfzig 52 zweiundfünfzig

53 dreiundfünfzig 54 vierundfünfzig

55 fünfundfünfzig 56 sechsundfünfzig

57 siebenundfünfzig 58 achtundfünfzig

59 neunundfünfzig 60 sechzig

61 einundsechzig 62 zweiundsechzig

63 dreiundsechzig 64 vierundsechzig

65 fünfundsechzig 66 sechsundsechzig

67 siebenundsechzig 68 achtundsechzig

69 neunundsechzig 70 siebzig

71 einundsiebzig 72 zweiundsiebzig

73 dreiundsiebzig 74 vierundsiebzig

75 fünfundsiebzig 76 sechsundsiebzig

77 siebenundsiebzig 78 achtundsiebzig

79 neunundsiebzig 80 achtzig

81 einundachtzig 82 zweiundachtzig

83 dreiundachtzig 84 vierundachtzig

85 fünfundachtzig 86 sechsundachtzig

87 siebenundachtzig 88 achtundachtzig

89 neunundachtzig 90 neunzig

91 einundneunzig 92 zweiundneunzig

93 dreiundneunzig 94 vierundneunzig

95 fünfundneunzig 96 sechsundneunzig

97 siebenundneunzig 98 achtundneunzig

99 neunundneunzig 100 hundert

Trochę mnie poniosło i zaczęłam liczyć na końcu wstecz, wybacz ;-)

Po tylu liczbach tylko jedno pytanie: Ile masz lat?

Wie alt bist du? Ile masz lat? Wie alt bist du?

albo formalnie:

Wie alt sind Sie? Ile ma pan/pani lat? Ile mają państwo/panowie/panie lat? Wie alt sind Sie?

Odpowiadamy:

Ich bin … i tu wstawiamy liczbę Jahre alt.

np.:

Ich bin 20 Jahre alt. Mam 20 lat. Ich bin 20 Jahre alt.

Ich bin 25 Jahre alt. Mam 25 lat. Ich bin 25 Jahre alt.

Ich bin 30 Jahre alt. Mam 30 lat. Ich bin 30 Jahre alt.

Ich bin 35 Jahre alt. Mam 35 lat. Ich bin 35 Jahre alt.

Podobne pytanie:

Wie alt ist er? Ile on ma lat Wie alt ist er?

Przykladowe odpowiedzi:

Er ist 40 Jahre alt. On ma 40 lat. Er ist 40 Jahre alt.

Er ist 45 Jahre alt. On ma 45 lat. Er ist 45 Jahre alt.

Er ist 50 Jahre alt. On ma 50 lat. Er ist 50 Jahre alt.

I jedno słówko:

das Alter wiek das Alter

Na koniec proponuję parę zadań matematycznych.

plus to plus

minus to minus

ist to jest, w tym kontekście „równa się”

I jeszcze jedno pytanie:

wie viel ile wie viel

Wie viel ist 3 + 6 ? Ile jest 3 + 6 ?

3 + 6 ist 9. 3 + 6 jest 9

Zaczynamy!

Wie viel ist 3 + 6 ?

3 + 6 ist 9.

Wie viel ist 7 – 5 ?

7 – 5 ist 2.

Wie viel ist 14 + 8 ?

14 + 8 ist 22.

Wie viel ist 45 – 9 ?

45 – 9 ist 36.

Wie viel ist 74 + 26?

74 + 26 ist 100.

Drogi słuchaczu, droga słuchaczko, jeśli nie wyszło od razu wszystko tak świetnie, nie przejmuj się.

Rom wurde auch nicht an einem Tag erbaut. Nie od razu Kraków zbudowano.

Es ist noch kein Meister vom Himmel gefallen. Nikt nie rodzi się mistrzem.

Dziękuję za wysłuchanie, trzymaj się, pa! Tschüs!

Jestem singielką – odcinek 11

Jak powiedzieć po niemiecku, że jest się żonatym, a jak, że rozwiedzionym.? Te i inne podobne pytania, trochę gramatyki i parę nowych słówek. Prosta lekcja, ale dużo się nauczysz, powtarzając za mną!

Jestem singielką – transkrypcja odcinka nr 11

Cześć! Mam na imię Monika. Dzisiaj przedstawię pytania i odpowiedzi na temat:

  • stanu cywilnego

  • dzieci

Będą również:

  • koniugacje czasowników sein“(być), „leben“(żyć), „haben“(mieć), „wohnen“(mieszkać) i „glauben“ (myśleć, wierzyć, sądzić) w czasie teraźniejszym

  • negacja ze słowem nicht“(nie)

Czeka cię również parę nowych słówek. Jak zwykle robię krótką przerwę po niemieckim słówku lub zdaniu. Powtarzaj proszę na głos. Transkrypcję możesz przeczytać na moim blogu: www.niemieckizmoniką.pl.

Chciałabym, żebyś dzięki dzisiejszemu odcinkowi nie tylko poznał/poznała nowe wyrażenia, ale również sięgnęła po wcześniejsze nagrania. Jeżeli dopiero zaczynasz poznawać niemiecki, ale również w celu gruntownej powtórki i utrwalenia posiadanej już przez ciebie wiedzy, możesz sięgnąć do odcinków nr1, 2 i 10.

Zaczynamy!

Wiesz już, w jaki sposób powiedzieć, jak się nazywasz, skąd jesteś i czym się zajmujesz zawodowo.

Ich heiße Monika, ich komme aus Polen und arbeite als Lehrerin.

Nazywam się Monika, pochodzę z Polski i pracuję jako nauczycielka.

Ich heiße Monika, ich komme aus Polen und arbeite als Lehrerin.

Znasz podstawowe zwroty na powitanie i pożegnanie, np.:

Guten Morgen! Dzień dobry! (używane rano) Guten Morgen!

Guten Tag! Dzień dobry! Guten Tag!

Auf Wiedersehen! Do widzenia! Auf Wiedersehen!

Bitte proszę Bitte

Danke dziękuję Danke

i jeszcze parę innych.

Wiesz, jak się zapytać o samopoczucie i na to odpowiedzieć, np.:

Wie geht`s? Co słychać? Wie geht`s?

Sehr gut, danke. Bardzo dobrze, dziękuję. Sehr gut, danke.

Znasz formalną formę „Sie”, pisaną zawsze dużą literą i oznaczającą pan/pani/państwo/panowie/panie

Poznałeś/poznałaś alfabet i koniugację czasowników kommen“(przyjść), heißen“ (nazywać się) i sein“ (być) w liczbie pojedynczej czasu teraźniejszego.

Jeżeli jednak masz jakieś z tym trudności lub nie wszystko jest jeszcze jasne, odsyłam do wspomnianych odcinków nr 1, 2 i 10.

Pierwsze nowe słowo na dziś:

der Familienstand stan cywilny der Familienstand

Ich bin verheiratet. Jestem mężatką. Jestem żonaty. Ich bin verheiratet.

Ich bin geschieden. Jestem rozwiedziona, rozwiedziony. Ich bin geschieden.

A teraz mniej oficjalnie i bardziej szczegółowo:

Ich bin Single. Jestem singlem/singielką. Ich bin Single.

Ich lebe allein. Żyje sama/sam. Ich lebe allein.

Wir sind nicht verheiratet, aber Thomas und ich leben zusammen.

Nie jesteśmy małżeństwem, ale Thomas i ja żyjemy razem.

Wir sind nicht verheiratet, aber Thomas und ich leben zusammen.

Zanim przejdziemy do dalszych zdań, przedstawiam czasowniki sein“(być), leben“(żyć) i haben“(mieć) w czasie teraźniejszym.

czasownik być”

sein być sein

ich bin (ja) jestem ich bin

du bist (ty) jesteś du bist

er/sie/es ist on, ona, ono jest er/sie/es ist

wir sind (my) jesteśmy wir sind

ihr seid (wy) jesteście ihr seid

sie sind oni/one są sie sind

Sie sind Sie pisane dużą literą: pan/pani jest, państwo, panowie, panie są Sie sind

czasownik „leben”

leben żyć leben

ich lebe (ja) żyję ich lebe

du lebst (ty) żyjesz du lebst

er/sie/es lebt on/ona/ono żyje er/sie/es lebt

wir leben (my) żyjemy wir leben

ihr lebt (wy) żyjecie ihr lebt

sie leben oni/one żyją sie leben

Sie leben Sie pisane dużą literą: pan/pani żyje, państwo, panowie, panie żyją Sie leben

czasownik „haben“

haben mieć haben

ich habe (ja) mam ich habe

du hast (ty) masz du hast

er/sie/es hat on, ona, ono ma er/sie/es hat

wir haben (my) mamy wir haben

ihr habt (wy) macie ihr habt

sie haben oni, one mają się haben

Sie haben „Sie” pisane dużą literą: pan/pani ma, państwo/panowie/panie mają Sie haben

Przechodzimy do dzieci.

Ich habe ein Kind. Mam dziecko. Ich habe ein Kind.

Ich habe zwei Kinder. Mam dwoje dzieci. Ich habe zwei Kinder.

Ich habe keine Kinder. Nie mam dzieci. Ich habe keine Kinder.

Nie omawiamy na razie liczby mnogiej, więc przyjmij proszę tę formę:

das Kind dziecko das Kind

die Kinder dzieci die Kinder

Jak mogę powiedzieć, że nie jestem mężatką/żonaty?

Ich bin nicht verheiratet. Nie jestem mężatką/żonaty. Ich bin nicht verheiratet.

Mamy tu zaprzeczenie w formie słowa nicht“, które zaprzecza czasownik i stoi za nim.

Ich bin nicht verheiratet. Nie jestem mężatką/żonaty. Ich bin nicht verheiratet.

We wcześniejszym zdaniu o dzieciach było jednak słowo keine“. Zaprzeczenie to dotyczy rzeczownika i stoi przed nim. O tym też będzie wkrótce.

Jakie możemy podać przykłady z zaprzeczeniem „nicht“?

Ich heiße nicht Monika. Nie nazywam się Monika. Ich heiße nicht Monika.

Ich komme nicht aus Polen. Nie pochodzę z Polski. Ich komme nicht aus Polen.

Ich arbeite nicht als Lehrerin. Nie pracuję jako nauczycielka. Ich arbeite nicht als Lehrerin.

Er ist nicht verheiratet. On nie jest żonaty. Er ist nicht verheiratet.

Sie lebt nicht allein. Ona nie żyje sama. Sie lebt nicht allein.

Wir sind nicht geschieden. Nie jesteśmy rozwiedzeni. Wir sind nicht geschieden.

Wir leben nicht zusammen. Nie żyjemy razem. Wir leben nicht zusammen.

Ich glaube, sie ist nicht verheiratet. Myślę, że ona nie jest mężatką. Ich glaube, sie ist nicht verheiratet.

Da ist richtig, sie ist nicht verheiratet. To się zgadza, ona nie jest mężatką. Da ist richtig, sie ist nicht verheiratet.

Das ist falsch, er ist nicht geschieden. To nieprawda, on nie jest rozwiedziony. Das ist falsch, er ist nicht geschieden.

Usłyszałeś/usłyszałaś tu nowe słowa:

verheiratet zamężna, żonaty verheiratet

geschieden rozwiedziony, rozwiedziona geschieden

glauben myśleć, wierzyć glauben

allein sam, sama allein

richtig dobrze, poprawnie richtig

falsch źle, niepoprawnie falsch

Przyjrzyjmy się czasownikom wohnen“ – mieszkać i glauben“ – myśleć, wierzyć:

czasownik „wohnen“

wohnen“ mieszkać wohnen“

ich wohne (ja) mieszkam ich wohne

du wohnst (ty) mieszkasz du wohnst

er/sie/es wohnt on/ona/ono mieszka er/sie/es wohnt

wir wohnen (my) mieszkamy wir wohnen

ihr wohnt (wy) mieszkacie ihr wohnt

sie wohnen oni/one mieszkają sie wohnen

Sie wohnen „Sie“ pisane dużą literą: pan/pani mieszka, państwo/panowie/panie mieszkają

Sie wohnen

W tym miejscu słówko wo“ – gdzie, np. W pytaniu:

Wo wohnst du? Gdzie mieszkasz? Wo wohnst du?

Wo wohnen Sie? Gdzie pan/pani mieszka? Gdzie państwo/panowie/panie mieszkają? Wo wohnen Sie?

I przykładowe odpowiedzi:

Ich wohne in Berlin. Mieszkam w Berlinie. Ich wohne in Berlin.

Ich wohne in Warschau. Mieszkam w Warszawie. Ich wohne in Warschau.

O szyku zdania, a przede wszystkim o pozycji czasownika będzie w następnych odcinkach.

czasownik glauben“

glauben myśleć, wierzyć glauben

ich glaube (ja) myślę ich glaube

du glaubst (ty) myślisz du glaubst

er/sie/es glaubt on/ona/ono myśli er/sie/es glaubt

wir glauben (my)myślimy wir glauben

ihr glaubt (wy)myślicie ihr glaubt

sie glauben oni, one myślą sie glauben

Sie glauben „Sie“ pisane dużą literą: pan/pani myśli, państwo/panowie/panie myślą Sie glauben

Oto słówka związane z dzisiejszą lekcją i jednocześnie powtórka. Po słowie wpowiedzianym po polsku jest przerwa, żebyś powiedział/powiedziała je po niemiecku. Następnie słyszysz to słowo, żeby je sprawdzić.

stan cywilny der Familienstand

rok das Jahr, -e

dziecko das Kind,-er

żyć leben

sam/sama allein

żyć samemu allein leben

razem zusammen

żyć razem zusammenleben

mieszkać wohnen

w in

rozwiedziona, rozwiedziony geschieden

zamężna, żonaty verheiratet

gdzie wo

myśleć, wierzyć glauben

mieć haben

robić machen

poprawny, poprawnie richtig

błędny, nieprawidłowy falsch

świetnie super

ale aber

„nie“ z rzeczownikami kein

nie” często z czasownikami nicht

Gratuluję, żu wysłuchałeś/wysłuchałaś do końca. Dziękuję, życzę Ci dużo słońca dzisiaj, albo jutro! Pa i do następnego razu! Bis zum nächsten Mal!

Kim jesteś? – odcinek nr 10

W dzisiejszym odcinku poznasz:

  • pytania o zawód
  • odpowiedzi na nie
  • nazwy powszednich zawodów
  • koniugację czasowników: machen“ (robić) i „arbeiten“ (pracować) w liczbie pojedynczej i mnogiej czasu teraźniejszego
  • przyimki: als (jako, jak), bei (w kontekście dzisiejszego tematu to „w“) oraz in (w)
  • tworzenie rzeczownika rodzaju żeńskiego za pomocą końcówki -in

Kim jesteś? transkrypcja odcinka nr 10

Cześć, tu Monika. W dzisiejszym odcinku poznasz:

  • pytania o zawód

  • odpowiedzi na nie

  • nazwy powszednich zawodów

  • koniugację czasowników: machen“ (robić) i „arbeiten“ (pracować) w liczbie pojedynczej i mnogiej czasu teraźniejszego

  • przyimki: als (jako, jak), bei (w kontekście dzisiejszego tematu to w“) oraz in (w)

  • tworzenie rzeczownika rodzaju żeńskiego za pomocą końcówki -in

Po każdym niemieckim słowie, wypowiadanym przeze mnie dwa razy i które należy zapamiętać jest krótka przerwa na jego powtórzenie. Jeśli masz tę możliwość, żeby powtarzać na głos wyrażenia, zdania i pytania, to bardzo do tego zachęcam. W ten sposób naprawdę możesz szybciej nauczyć się nowych rzeczy. Wszystko, co słyszysz, jest do przeczytania w formie transkrypcji na moim blogu: www.niemieckizmoniką.pl. Tam też możesz podzielić się ze mną Twoimi uwagami na temat tego podcastu. Wystarcz, że klikniesz na dany odcinek i na jego końcu jest możliwość zostawienia komentarza lub lika w formie gwiazdki. Możesz też zasubskrybować mój blog, żeby na bieżąco dostawać kolejne odcinki.

No to lecimy!

Pytanie pierwsze:

Kim jesteś? (W znaczeniu: Kim jesteś z zawodu? / Co robisz zawodowo? / Czym się zajmujesz zawodowo?)

Was bist du von Beruf? Kim jesteś? Was bist du von Beruf?

albo:

Was machst du beruflich? Kim jesteś? Was machst du beruflich?

der Beruf zawód der Beruf

beruflich zawodowo beruflich

Odpowiednio do formy „Sie“, czyli pan/pani/państwo/panowie/panie:

Was sind Sie von Beruf? Kim pan/pani jest? Kim państwo/panie/panowie są? Was sind Sie von Beruf?

albo:

Was machen Sie beruflich? Kim pan/ pani jest? / Kim państwo/ panie/ panowie są? Was machen Sie beruflich?

Na to pytanie odpowiadamy:

Ich bin … i tu wstawiamy nazwę zawodu Ich bin …

W moim przypadku jest to:

Ich bin Lehrerin. Jestem nauczycielką. Ich bin Lehrerin.

Jeżeli jesteś mężczyzną i nauczycielem, to powiesz:

Ich bin Lehrer. Jestem nauczycielem. Ich bin Lehrer.

Chcę zwrócić tutaj uwagę na dwie sprawy:

Pierwsza rzecz to brak rodzajnika der, die, das przy zawodzie w tego typu zdaniach: Ich bin Lehrerin. Nie musimy więc pamiętać o tym, żeby wstawić odpowiedni rodzajnik.

Druga kwestia, to końcówka -in. Poprzez dodanie tej końcowki do nazwy zawodu w jego formie podstawowej, w naszym przykładzie „Lehrer“ (nauczyciel), który jest rodzaju męskiego, otrzymujemy rzeczownik rodzaju żeńskiego.

der Lehrer nauczyciel der Lehrer

die Lehrerin nauczycielka die Lehrerin

Rodzajnik rzeczownika, który wskazuje na jego rodzaj będzie omawiany w kolejnych odcinkach.

Inną możliwą odpowiedzią na pytanie:

Was machst du beruflich? Was machst du beruflich?

Was bist du von Beruf? Was bist du von Beruf?

albo formalnie:

Was machen Sie beruflich? Was machen Sie beruflich?

Was sind Sie von Beruf? Was sind Sie von Beruf?

Jest odpowiedź:

Ich arbeite als … i tu wstawiamy nazwę zawodu Ich arbeite als …

Als“ oznacza w tym kontekście „jako“

 

Oto parę podstawowych zawodów, w rodzaju męskim i żeńskim.

der Arzt, -en lekarz der Arzt, -en

die Ärztin, -nen lekarka die Ärztin, -nen

 

der Architekt, -en architekt der Architekt, -en

die Architektin, nen architektka die Architektin, nen

 

der Friseur, -e fryzjer der Friseur, -e

die Friseurin, -nen fryzjerka die Friseurin, -nen

 

der Ingenieur, -e inżynier der Ingenieur, -e

die Ingenieurin, -nen pani inżynier die Ingenieurin, -nen

 

der Journalist, -en dziennikarz der Journalist, -en

die Journalistin, -nen dziennikarka die Journalistin, -nen

 

der Kellner, – kelner der Kellner, –

die Kellnerin, -nen kelnerka die Kellnerin, -nen

 

der Lehrer, – nauczyciel der Lehrer, –

die Lehrerin, -nen nauczycielka die Lehrerin, -nen

 

der Mechatroniker, – mechatronik der Mechatroniker, –

die Mechatronikerin, -nen pani mechatronik die Mechatronikerin, -nen

 

der Schauspieler, – aktor der Schauspieler, –

die Schauspielerin, -nen aktorka die Schuspielerin, -nen

 

der Sekretär, -e sekretarz der Sekretär, -e

die Sekretärin, -nen sekretarka die Sekretärin, -nen

 

der Verkäufer, – sprzedawca der Verkäufer, –

die Verkäuferin, -nen sprzedawczyni die Verkäuferin, -nen

 

dodatkowo:

der Student, -en student der Student, -en

die Studentin , -nen studentka die Studentin, -nen

 

der Schüler, – uczeń der Schüler, –

die Schülerin, -nen uczennica die Schülerin, -nen

Jest w tych wymienionych zawodach ten, który wykonujesz? Jak nie, to znajdź swój zawód w słowniku. Często używa się angielskich określeń, więc, jeśli nie znajdziesz nic pasującego po niemiecku, możesz wyjątkowo sięgnąć po słowo angielskie.

Chciałabym wprowadzić tutaj jeszcze dodatkowe zdania dotyczące tego, w jakiej firmie i w jakim mieście (lub państwie) się pracuje.

Ich arbeite bei … i tu wstawiasz nazwę firmy Ich arbeite bei …

np.:

Ich arbeite bei Superheld. Pracuję w firmie Superheld. Ich arbeite bei Superheld.

Przyimek bei“ ma różne znaczenia, w dzisiejszym kontekście jest to po prostu „w“. Mamy więc uzupełnienie:

Ich bin Verkäufer und arbeite bei Superheld. Jestem sprzedawcą i pracuję w Superheld.

Ich bin Verkäufer und arbeite bei Superheld.

Firma Superheld jest w tym przypadku twoim pracodawcą.

der Arbeitgeber pracodawca der Arbeitgeber

Dodatkowym uzupełnieniem jest też informacja, w jakim mieście lub państwie się pracuje:

Ich arbeite in …. I tu wstawiasz miasto lub państwo. Ich arbeite in …

in” to po prostu „w“.

Ich arbeite in Berlin. Pracuję w Berlinie. Ich arbeite in Berlin.

Ich arbeite in Warschau. Pracuję w Warszawie. Ich arbeite in Warschau.

Ich arbeite in Polen. Pracuję w Polsce. Ich arbeite in Polen.

Nazwy własne, czyli np. miasta, państwa nie mają z reguły rodzajnka i nie odmieniają się. Są jednak wyjątki. W tym miejscu odsyłam do odcinka drugiego, gdzie były przedstawione nazwy państw, które trzeba używać z rodzajnikiem i to w dodatku w odpowiednim przypadku. Tych państw jest jednak tak mało, że można spokojnie nauczyć się ich na pamięć, wraz z ich deklinacją.

A teraz czas na dwa czasowniki arbeiten (pracować) i machen (robić) i ich koniugację w liczbie pojedynczej i mnogiej czasu teraźniejszego. Przy tej okazji poznasz zaimki „ja”, „ty” itd. albo je powtórzysz. Liczbę pojedynczą oraz formę Sie znasz już z odcinka pierwszego, teraz czas na całość.

Zaczniemy od zaimków:

liczba pojedyncza (Singular)

ich ja ich

du ty du

er on er

sie ona sie

es ono es

 

liczba mnoga (Plural)

wir my wir

ihr wy ihr

sie oni, one sie

Sie pisane dużą literą oznacza pan, pani, państwo, panowie, panie. Sie

 

czasownik „arbeiten“

arbeiten pracować arbeiten

ich arbeite (ja) pracuję ich arbeite

du arbeitest (ty) pracujesz du arbeitest

er/sie/es arbeitet on/ona/ono pracuje er/sie/es arbeitet

wir arbeiten (my) pracujemy wir arbeiten

ihr arbeitet (wy) pracujecie ihr arbeitet

sie arbeiten oni/one pracują się arbeiten

Sie arbeiten Sie pisane dużą literą: pan/pani pracuje, państwo/panowie/panie pracują Sie arbeiten

 

W polskim „ja”, „ty”, „my”, „wy” się pomija, w niemieckim trzeba używać prawie zawsze wszystkich zaimków.

Forma „Sie” łączy się z trzecią osobą liczby mnogiej:

Sie arbeiten. Pan/pani pracuje. Państwo/ panowie/panie pracują. Sie arbeiten.

 

czasownik „machen“

machen robić machen

ich mache (ja) robię ich mache

du machst (ty) robisz du machst

er/sie/es macht on/ona/ono robi er/sie/es macht

wir machen (my) robimy wir machen

ihr macht (wy) robicie ihr macht

sie machen oni/one robią sie machen

Sie machen Sie pisane dużą literą: pan/pani robi, państwo/panowie/panie robią Sie machen

 

Chciałabym wprowadzić w tym miejscu jeszcze trzy słowa:

das Praktikum praktyka das Praktikum

die Ausbildung nauka zawodu lub wykształcenie die Ausbildung

der Job praca, zajęcie der Job

Tego ostatniego słowa – der Job – używamy przy określaniu dodatkowego zajęcia, pracy, którą wykonuje się np. jednocześnie studiując. Mamy więc zdanie:

Pracuję jako Barkeeper. Ich habe einen Job als Barkeeper.

Użyjemy tych słów w następujących zdaniach:

Ich mache ein Praktikum bei Odbywam praktykę w …i tu wstawiamy nazwę firmy, w której odbywamy praktykę Ich mache ein Praktikum bei

Ich mache ein Praktikum als … Odbywam praktykę jako … i tu wstawiamy zawód, czynność, którą wykonujemy w ramach praktyki Ich mache ein Praktikum als …

Ich mache eine Ausbildung bei … Uczę się zawodu w …i tu wstawiamy nazwę firmy, w której uczę się zawodu Ich mache eine Ausbildung bei …

Ich mache eine Ausbildung als … Uczę się zawodu … i tu wstawiamy zawód Ich mache eine Ausbildung als …

 

dodatkowe słówka w tym kontekście to:

die Hochschule szkoła wyższa die Hochschule

die Universität uniwersytet die Universität

die Schule szkoła die Schule

die Stelle stanowisko die Stelle

studieren studiować studieren

arbeitslos bezrobotny arbeitslos

was co was

 

Czas na powtórkę. Po polskim pytaniu, zdaniu lub słowie następuje krótka przerwa, abyś powiedział to samo po niemiecku. Potem słyszysz to samo jeszcze raz do sprawdzenia i ewentualnego powtórzenia

Kim jesteś? Was bist du von Beruf?

Kim jesteś? – druga wersja – Was machst du beruflich?

Kim pan/pani jest? / Kim państwo/panie/panowie są? Was sind Sie von Beruf?

Kim pan/pani jest? / Kim państwo/panie/panowie są? – druga wersja – Was machen Sie beruflich?

Jestem nauczycielką. Ich bin Lehrerin.

Pracuję jako nauczycielka. Ich arbeite als Lehrerin.

Pracuję w Superheld. Ich arbeite bei Superheld.

Pracuję w Berlinie. Ich arbeite in Berlin.

Jestem studentem. Ich bin Student

Jestem studentką. Ich bin Studentin.

Jestem uczniem. Ich bin Schüler.

Jestem uczennicą. Ich bin Schülerin.

Odbywam praktykę w Superheld. Ich mache ein Praktikum bei Superheld.

Odbywam praktykę jako sekretarka. Ich mache ein Praktikum als Sekräterin.

Uczę się zawodu w XLcut . Ich mache eine Ausbildung bei XLcut.

Uczę się zawodu fryzjera. Ich mache eine Ausbildung als Friseur.

Pracuję jako barman. Ich habe einen Job als Barkeeper.

zawody Berufe

lekarz der Arzt

lekarka die Ärztin

architekt der Architekt

architektka die Architektin

fryzjer der Friseur

fryzjerka die Friseurin

inżynier der Ingenieur

pani inżynier die Ingenieurin

dziennikarz der Journalist

dziennikarka die Journalistin

kelner der Kellner

kelnerka die Kellnerin

nauczyciel der Lehrer

nauczycielka die Lehrerin

mechatronik der Mechatroniker

pani mechatronik die Mechatronikerin

aktor der Schauspieler

aktorka die Schuspielerin

sekretarz der Sekretär

sekretarka die Sekretärin

sprzedawca der Verkäufer

sprzedawczyni die Verkäuferin

pracodawca der Arbeitgeber

szkoła wyższa die Hochschule

uniwersytet die Universität

szkoła die Schule

stanowisko die Stelle

studiować studieren

bezrobotny arbeitslos

co was

student der Student

studentka die Studentin

uczeń der Schüler

uczennica die Schülerin

 

Mój drogi uczniu, moja droga uczennico. Daje Ci chwilę wytchnienia i kończę na dzisiaj. Jeśli masz uwagi co do mojego podcastu, to napisz na adres: kontakt@niemieckizmoniką.pl

Bardzo dziękuję za słuchanie i zapraszam do na kolejny odcinek o tytule:

„Jestem singielką”.

Na razie! Bis bald!